In gesprek

 
 
line-dark-line.png
 
 

Johan: Hoe zou jij jezelf omschrijven? (Dec ‘16)

Wouter: Kleine jongen, dus grote bek. Daarom ook omhoog leren kijken. Vooral naar de sterren. Grootse plannen en hoog verwachtingspatroon van mijzelf en van anderen. Perfectionist. Geïnspireerd door wetenschap. Enthousiaste drinker. Open. Verliefd op mooie dingen. Nachtbraker. Uitslaper.

 

Wouter: Op één of andere manier ben jij altijd degene die in de ochtend staat te springen, en nog voordat ik één keer gesnoozed heb een appje in mijn mobiel dropt met: “Makker, net meeting gehad met die en die, we gaan even knallen vandaag” of “Super inspirerend interview met Kanye gezien, praat je zo bij”. Heb jij een soort geheim ochtendritueel ofzo? (Mei ‘18)

Johan: Ik denk dat we allebei even slecht zijn in wakker worden. Mijn biologische klok loopt gewoon een paar uur op je voor omdat ik op een gegeven moment besloot om rond 22:00 uur al richting bed te gaan. Verder heb ik er zo'n dertig jaar over gedaan om erachter te komen hoe ik mijn dag perfect start. Kijk, je blijft altijd dagen hebben waarin je gewoon je draai niet kunt vinden, maar over het algemeen is dit mijn succesformule. Sowieso nooit voor 06:00 uur je bed uit hoeven, havermout met banaan en melk, een sterke espresso of twee, (inderdaad) een goed YouTube interview, de sportschool of het liefst een korte hardloopsessie, maar vooral die koude douche. Verschrikkelijk wanneer je ermee begint, maar op een gegeven moment echt verslavend. Dat koude water geeft je lichaam een pak rammel waardoor het gevoelsmatig ineens 13:30 uur is. Vandaar die fanatieke berichtjes vroeg in de ochtend.

 

Johan: Welke trip gaf je de meeste energie afgelopen jaar? En welke shoot? (Mei ‘18)

Wouter: Auris, man. Toen we in oktober hoog in de bergen met 25 graden en zon de gele bladeren van de bomen zagen vallen en wegreden met sneeuw. Complete rust. Lekker eten en drinken met m’n beste vrienden en alleen maar wandelen, van idyllisch blauw bergmeertje tot ijzige gletscher. Daar leerde ik active wear waarderen. En de ANWB. We mochten/moesten een dag langer blijven maar kregen een gloednieuwe Volvo mee naar huis. Die RED mee de berg op sjouwen gaf me niet direct energie, maar na het zien van de beelden dubbel zo veel.

 

Johan: Iedere superheld heeft zijn zwakheden. Waar jij drie shoots op rij flawless kunt filmen om vervolgens twee lange nachten op pad te zijn, is er eigenlijk maar één pinda voor nodig om jou te vloeren. Bizar, toch. Heeft je allergie een naam, en hoe irritant is zoiets? Kun je een moment noemen waarop je hem echt begon te knijpen? (Dec ‘16)

Wouter: Haha, ja. Dat is wel gek hè, dat je soms na een avond goed drinken verbaast bent dat je lichaam nog opstart, maar na het aanraken van een cashew de broeders van het OLVG langs moeten komen... Van een noot ga ik dood. Ik was eens aan het figureren in een Nutella reclame, samen met een vriendin. Setting: happy stelletje aan de zonnige ontbijttafel. Ik was heel erg gefocust op dat ik de Nutella niet zou eten of aanraken, maar had niet verwacht dat ik daarnaast notenbrood voorgeschoteld zou krijgen. Tsja, shoot afmaken? Even snel dan. Als je goed kijkt zie je me ongemakkelijk lachen/sterven op de achtergrond van het laatste product shot… Als ik zelf iets film, eet ik uit voorzorg dan ook alleen maar simpele Hollandse kost.

 

Wouter: YouTube is je startpagina, volgens mij. Welke video heeft jou afgelopen tijd het meest geïnspireerd? (Mei ‘18)

Johan: Ik vond vorig jaar een lange video waarin allemaal instrumentals van Frank Ocean’s muziek in verwerkt zitten. Toen ik de afgelopen tijd creatief moest zijn (met name wanneer het gaat om scripts en teksten schrijven) zette ik die op. Denk wel vijftig keer gedaan. Ik denk dat die muziek (en niet echt een video dus) mij vooral inspireerde.

 

Johan: Op een gemiddelde shoot vertel jij me dat we beter drie meter verderop kunnen filmen, omdat de zon om 14:12 achter die ene paal zal verdwijnen, en je kent het gemiddelde menu van een camera beter dan haar makers. Hoe werkt dat bij je? (Dec ‘16)

Wouter: Dat komt door m’n vader denk ik, die nieuwsgierigheid. Ik snap het pas, als ik echt fysiek weet hoe het werkt. Met minder kan ik geen genoegen nemen. Hij leerde me altijd dingen tot in de puntjes, alles moest op de perfecte manier. Dat vond ik vroeger soms lastig, want ik wilde af en toe ook gewoon de kantjes er van af lopen en m’n fietsband ZONDER OPSCHUREN plakken. (Can you imagine?) Uiteindelijk ben ik super geïnteresseerd geraakt in de werking van dingen. Ik heb zelfs sterrenkunde gevolgd tijdens m’n filmstudie en succesvol afgerond, omdat ik de werking van licht beter wilde leren begrijpen. Met die eeuwige nieuwsgierigheid ben ik heel blij, het is een belangrijke drijfveer die ervoor zorgt dat ik tot in de late uurtjes aan het leren ben. Nieuwe video software, camera specs, hoe ik m’n wasdroogcombinatie kan repareren, you name it.

 

Johan: Er zijn toch vast ook wel dingen die je niet kan? (Dec ‘16)

Wouter: Yep. Koken. Not my thing. Op onze eerste date schotel ik je gerust een pizza shoarma voor. Schaamteloos en met veel knoflooksaus. En die gaat je niet smaken. Ik houd wel van lekker eten hoor, vind het hele proces alleen zo vergankelijk. M’n roomies zijn daar gelukkig sterren in, kan ik me lekker focussen op de dingen waar ik wel goed in ben.

 

Wouter: We kennen elkaar al een flinke tijd, inmiddels, maar werken eigenlijk pas 1,5 jaar intensief samen. Je werkte eerst bij een groot bureau en ging eigenlijk direct van dat bureau naar Generatie Alles. Wat valt je op of wat heb je geleerd? (Mei ‘18)

Johan: Ik heb de afgelopen jaren zoveel geleerd, man. Ik moet vooral denken aan de tijden (tienerjaren) waarin ik mij creatief voelde, maar dat nog niet echt wist te vertalen naar concreet werk, of opdrachtgevers, of collega's. Ik had best wat uit te vogelen met betrekking tot communiceren, een planning, dingen concreet maken, feedback krijgen, geven, en tot slot goed aanvoelen wat ik van bepaalde situaties vind. Klinkt wellicht wat algemeen, maar in een wereld waarin je dagelijks contact hebt over 'content' verwacht men dat je niet alleen honderd mooie ideeën hebt, maar deze ook kunt verkopen, uitvoeren en afronden. Structuur aanbrengen, heb ik vooral geleerd. Dat zorgde ervoor dat mensen niet alleen mijn creatieve input kunnen waarderen, maar dat ze het proces en alle stappen die er volgen ook kunnen volgen.

Wat mij verder opvalt is dat dit het juiste moment was om (samen) een bedrijf te beginnen. Genoeg ervaring opgedaan, weten wat wij waard zijn, en de (online video) markt is er meer dan ooit klaar voor.

 

Johan: Wat betreft agenda’s naast elkaar houden etc, wat gaan we komende tijd doen? (Mei ‘18)

Wouter: Heel. Veel. Werken. En op een of andere manier, als je een vakantie plant, dan lijkt dat een goed idee, maar heb je er uiteindelijk echt geen tijd voor. We gaan eind deze maand naar Zweden, voor mijn verjaardag, dat wordt lovely. Daarvoor en tussendoor en overheen hebben we nog een aantal leuke projecten lopen, voor bijvoorbeeld SNURK, Professional Rebel, Dept Agency en nog een aantal anderen. Maar er liggen dus ook nog wat eigen dingetjes te lonken naar ons, om die camera weer eens op te pakken en bepaalde dingen af te maken. Ik vergeet vast een aantal projecten maar gelukkig hou jij onze agenda’s bij. ❤️

 

Wouter: Waar ben je het meest trots op? Lekker breed, en je mag echt je vriendin wel noemen hoor. Kijk maar even. (Mei ‘18)

Johan: Haha, trots op mijn vrijheid man, en die vrijheid creëert geluk, steeds meer. Ik heb niet het gevoel dat ik met de massa mee wandel. Vroeger voelde dat wel zo.

 

Johan: Qua gear, wat moet je binnen een maand hebben?  (Mei ‘18)

Wouter: Ik wil wel echt even een drone kopen voor Zweden. Wel een stille, anders jagen we alle elanden weg... Oh! En ik heb mijn oog laten vallen op een prachtige set vintage primes, uit 1980. Die meenemen op reis zou wel echt heerlijk zijn.

 

Wouter: Na een jaar van halve showreels met een email adres erboven is eindelijk de eerste echte website van Generatie Alles online. Wat hoop je dat bezoekers er van zullen opsteken? (Mei ‘18)

Johan: Kijk, helemaal begrijpen doe je ons nooit, ik denk dat dat ook niet het doel is van een website. Zo luister ik geweldige albums van artiesten die ik ook nog steeds niet helemaal begrijp. Wel hoop ik bezoekers enthousiast te maken over onze kleurrijke beelden en verhalen. Dat resulteert namelijk vaak in een telefoontje of bak koffie, en ineens werk je dan een week later samen, banjer je samen door de natuur of neem je een geweldig interview op. Online voelt soms wat afstandelijk, totdat iemand je inspireert en je die inspiratie in het echte leven toepast. Ik hoop dat onze site dat soort dingen ook met mensen doet. En verder gewoon sales binnenhalen. De huur moet ook betaald worden natuurlijk, en die is echt veel te hoog in De Pijp.

 
Wouter Alberts